Atilla İlhan Sözleri

By

Atilla İlhan Sözleri

İnsan sevdiğini bırakmaz, sevmek bırakır insanı.

Bana ait ne varsa seni korkutuyor sana ait ne varsa hiçbiri benim değil.

Ben çocuklar gibi sevdim devler gibi ıstırap çektim.

Döndüm arkamı sana, sen sırtımdan vurmayı seversin, yüzüm ağır gelmesin.

Yaşarken çektirdiler, şimdi doğumunu kutluyorlar.

Oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar.

Bekleme yapmayın! “Aşk”ını alan “acı”ya ilerlesin.

Gel sevgilim gel, benim dünyama gel, çok zaman var içimde yerini hazırladım.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi.

Hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın.

Acı bir tütün gibi yakıyor genzimi, senden uzak olmak.

Mutluluk uzun sürmez mutlaka gündeliktir. Ölüme yenik düşen aslında korkuya yeniktir.

Memleket bir kurtlar sofrasına döndü mü, isyan haktır.Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi.

Sana gelirken hep ellerim ceplerimde gelirdim, olur da aşkımın elleri üşümüştür. Avuçlarımda ısıtırım diyerekten.

Ölüm kadar çabuksa eğer yaşamak, hiç doğmamayı isterdim ama bir kere doğmuşum ölmek yasak.

Acı bir tütün gibi yakıyor genzimi senden uzak olmak.

Gözlerin gözlerime değince felâketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım.

Sanat, toplumsal bir çabadır; toplumdan gelir, topluma döner. Fakat gelenle giden aynı şey değildir.

Aydınlık neyin oluyor senin, gökyüzü akraban filan mı, beni bulur bulmaz gözlerin şimşek çakıyorum yalan mı?

Bir gün seni unutmak zorunda kalırsam, aşkımın küçüklüğüne değil, çaresizliğimin büyüklüğüne inan.

Yorum Yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacaktır.

Şunlar da hoşunuza gidebilir